„Christus heri et hodie.
Principium et Finis,
Ipsius sunt tempora et saecula. Alleluja!”
(Jan Paweł II, Wielkanoc 1999)
Tymi słowami zaczerpniętymi w liturgii Wielkiej Soboty św. Jan Paweł II składał życzenia wielkanocne w 1999 roku. Niech również w czasie tych Świąt te słowa wybrzmią na nowo i umocnią naszą WIARĘ, NADZIEJĘ i MIŁOŚĆ.
Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał!
Pietro Vanucci (zwany Prugino), Zmartwychwstanie, 1499-1500,
olej na desce, 233 cm x 165 cm, Watykan (reprodukcja ze zbiorów Muzeum Jana Pawła II)
Obraz „Zmartwychwstanie” Pietro Perugino nawiązuje po pierwsze do opisu z „Ewangelii według świętego Jana”: „A na miejscu, gdzie go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy grobowiec, w którym jeszcze nikt nie był złożony. Tam więc, z powodu żydowskiego dnia Przygotowania, że blisko był grób, położyli Jezusa” (19, 41-42). W pozostałych trzech ewangeliach mowa jest bowiem o grobie wykutym w skale.
A po drugie uwzględniony jest na nim wątek zaczerpnięty z „Ewangelii według świętego Mateusza”: „Nazajutrz, czyli w dzień po święcie Przygotowania, zebrali się u Piłata przedniejsi arcykapłani i faryzeusze, mówiąc: Panie, przypomnieliśmy sobie, że ten zwodziciel jeszcze za życia powiedział: Po trzech dniach zmartwychwstanę. Rozkaż więc zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, żeby czasem uczniowie jego nie przyszli, nie ukradli go i nie powiedzieli ludowi: Powstał z martwych. I będzie ostatnie oszustwo gorsze niż pierwsze. Rzekł im Piłat: Macie straż, idźcie, zabezpieczcie, jak umiecie. Poszli więc i zabezpieczyli grób, pieczętując kamień i zaciągając straż.” (27, 62-66).
Dalej wszystkie cztery ewangelie relacjonują zgodnie, że o świcie po sabacie kamień z grobu był odwalony, a grób – pusty. Mateusz pisze: „ A po sabacie, o świcie pierwszego dnia tygodnia, przyszła Maria Magdalena i druga Maria, aby obejrzeć grób. I oto powstało wielkie trzęsienie ziemi, albowiem anioł Pański zstąpił z nieba i przystąpiwszy odwalił kamień i usiadł na nim. A oblicze jego było jak błyskawica, a jego szata biała jak śnieg. A strażnicy zadrżeli przed nim ze strachu i stali się jak nieżywi.” (28, 1-4). Trudno uznać, że „Zmartwychwstanie” Perugina uwzględnia w pełni ten opis – może tylko trzech śpiących strażników da się odnieść do słów, że „stali się jak nieżywi”.
