Relikwie na czterdziestolecie

Czterdzieści lat po poświęceniu kościoła Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli przez kard. Karola Wojtyłę, relikwie bł. Jana Pawła II zostały uroczyście wniesione do świątyni przez abp. Mieczysława Mokrzyckiego. – Z wielką radością przyjąłem zaproszenie waszego proboszcza, ks. Edwarda Madeja, abym dzisiaj dokonał intronizacji relikwii bł. Jana Pawła II do waszego kościoła, do waszej wspólnoty parafialnej, do waszego miasta – mówił 30 maja tego roku obecny metropolita lwowski, który pełnił funkcję sekretarza papieskiego Jana Pawła II i Benedykta XVI. – Dziękujemy Panu Bogu za dar relikwii bł. Jana Pawła II, które przekazuje nam Jego najbliższy współpracownik, świadek świętości Jego życia, a jednocześnie pasterz tak bliskiego i drogiego nam Kościoła Lwowskiego – wyrażał wdzięczność Wojciech Pękała, który wraz ze swą małżonką Ewą witał Arcybiskupa w imieniu parafian. – Cieszymy się z tego daru, bo on umacnia naszą wiarę w obecność Jana Pawła II w tajemnicy obcowania świętych. Dziś, w czasach relatywizmu i zamętu, szczególnie potrzeba nam Jego potężnego orędownictwa, abyśmy zachowali dziedzictwo wiary, aby Jego słowa „Stalowa Wola Bogiem silna” pozostały zawsze aktualne.

Kard. Karol Wojtyła poświęcił kościół Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli 2 grudnia 1973 roku. Główne obchody jubileuszowe, podczas których do bazyliki wniesione zostały relikwie bł. Jana Pawła II, skłaniają do refleksji nad wielkim wydarzeniem sprzed czterdziestu lat. Wielu mieszkańców miasta i całego regionu dolnosańskiego pamięta doskonale tamten dzień. – Uczestniczyłem w uroczystości poświęcenia kościoła jako licealista. Przybyłem na nią wraz z moim ojcem – wspomina ks. prał. Edward Madej, obchodzący jubileusz dwudziestolecia proboszczowskiej posługi w stalowowolskiej parafii konkatedralnej.

Uroczystość rozpoczęła się o godzinie 11. Mszę św. pod przewodnictwem kard. Karola Wojtyły sprawowali między innymi ordynariusz diecezji przemyskiej Ignacy Tokarczuk wraz z biskupami pomocniczymi Stanisławem Jakielem i Bolesławem Taborskim, budowniczy kościoła ks. Władysław Janowski – proboszcz parafii św. Floriana w Stalowej Woli, a także ks. Wojciech Szubarga – stalowowolski dziekan. Lekcję czytał projektant świątyni – prof. dr Jan Bogusławski. – Po uroczystościach, które zakończyły się o godzinie 14, zaproszeni goście i duchowieństwo wraz z metropolitą krakowskim kard. Karolem Wojtyłą, zjedli obiad w rozwadowskim klasztorze Braci Mniejszych Kapucynów – pisze historyk Roman Niwierski w swej książce „Kryptonim Kościół”. Przypomina, że wielu pracowników Huty Stalowa Wola nie mogło uczestniczyć w poświęceniu kościoła, ponieważ komunistyczny zarząd zakładu zmusił ich do pracy w niedzielę. Okolicznościową Mszę św. dla nich odprawił po południu bp Stanisław Jakiel, a homilię wygłosił bp Ignacy Tokarczuk.

Ks. Edward Madej wspomina, że w maju 1998 roku udał się wraz ze stalowowolską delegacją do Watykanu, aby podziękować Janowi Pawłowi II za poświęcenie kościoła. – Delegacja została przyjęta przez Ojca Świętego w Sali Klementyńskiej – opowiada z przejęciem. – Ku naszemu zaskoczeniu, spotkanie trwało dłużej, niż marzyliśmy. Gdy Papież podszedł do nas, powiedziałem: „Ojcze Święty, Stalowa Wola dziękuje ci za poświęcenie świątyni”. I w tym momencie Jan Paweł II jak gdyby wszedł w zdanie: „Pamiętam, w grudniu to było”. Następnie skupił uwagę na albumie, który przywieźliśmy. Przeglądając jego karty pytał, co się dzieje w Stalowej Woli. Po chwili zwrócił uwagę na jedno zdjęcie stwierdzając z uśmiechem: „Patrzcie, jaki tutaj byłem młody”. Owa fotografia przedstawiała Ojca Świętego, sprawującego Mszę św. w naszej świątyni.

Proboszcz stalowowolskiej parafii konkatedralnej nawiązał do owej pamiętnej audiencji podczas uroczystości jubileuszowej. Wspomniał także o wypowiedziach Jana Pawła II dotyczących hutniczego grodu. – Patrzyłem na diecezję przemyską, poświęciłem monumentalną świątynię w Stalowej Woli – mówił Papież 2 czerwca 1991 roku w Rzeszowie. Jednakże szczególny wydźwięk miały Jego słowa, wypowiedziane 12 czerwca 1999 roku w Sandomierzu: – Ogarniam sercem inne miasta i ośrodki przemysłowe, zwłaszcza Stalową Wolę – miasto symbol wielkiej wiary ludzi pracy, którzy z godną podziwu ofiarnością i odwagą wznosili swoją świątynię, pomimo trudności i gróźb ze strony ówczesnych władz komunistycznych. Miałem radość poświęcić ten kościół.

– Dzisiaj chcemy w sposób szczególny doświadczać obecności Boga Trójjedynego, obecnego w Najświętszym Sakramencie, a także obecności bł. Jana Pawła II, który jest w domu Ojca – akcentował ks. Edward Madej, witając abp. Mieczysława Mokrzyckiego w stalowowolskiej bazylice i prosząc go o przewodniczenie Mszy św. – Chcemy dziękować za wielki pontyfikat polskiego Papieża, (…) za to, że gromadził rzesze wokół siebie, by kierować je w stronę Boga. Będziemy prosić dziś bł. Jana Pawła II, aby błogosławił całej ludzkiej rodzinie, Kościołowi, ojczyźnie naszej, polskiemu narodowi, szczególnie naszej małej ojczyźnie i Stalowej Woli.

Jubileuszowe świętowanie przypadło w uroczystość Bożego Ciała. Dlatego w wygłoszonej homilii abp Mieczysław Mokrzycki podkreślał miłość Chrystusa, który pozostał z nami w Eucharystii. A jako były sekretarz papieski dał osobiste świadectwo świętości bł. Jana Pawła II.

Metropolita lwowski zauważył, że w różnych epokach Opatrzność Boża stawia na naszej drodze proroków i świadków wiary, którzy mają głosić Boże przesłanie i upominać się o miejsce Boga w naszym życiu. – Słuchajmy ich głosu. Naśladujmy ich wiarę – zachęcał, przywołując postać bł. Jana Pawła II.

– Dla mnie, jako sekretarza papieskiego, Jan Paweł II był wyjątkowym człowiekiem – mówił abp Mokrzycki. – Mimo to, że takim samym, jak my, to jednocześnie innym, odróżniającym się swoim zachowaniem, postawą, sposobem mówienia czy reagowaniem. Jakoś w przedziwny sposób promieniował, oddziaływał na innych. Stając przy Nim odczuwało się pokój, miało się poczucie bezpieczeństwa, życzliwości. To wszystko wypływało z Jego głębokiej wiary, z Jego modlitewnego życia.

Jego Ekscelencja wspominał Ojca Świętego jako człowieka głębokiej modlitwy. Choć był wielkim mistykiem, to jednak modlił się w sposób prosty, tak jak każdy chrześcijanin. Rozpoczynał modlitwę od pacierza katechizmowego, prosił o dary Ducha Świętego, codziennie śpiewał Godzinki. – On, człowiek wielkiego umysłu i o duszy artysty, nie wstydził się szkaplerza i tych prostych form pobożności. W maju i w czerwcu po kolacji wychodziliśmy na taras, gdzie była kaplica Matki Bożej Fatimskiej, i tam śpiewaliśmy majówki, a w czerwcu Litanię do Najświętszego Sakramentu. W okresie Wielkiego Postu w kaplicy śpiewaliśmy Gorzkie żale – podkreślił abp Mokrzycki.

Arcybiskup akcentował, że być na kolanach przed Bogiem to nade wszystko być na kolanach przed Chrystusem Eucharystycznym. Dlatego Msza św. dla bł. Jana Pawła II była sprawą najważniejszą i najświętszą, stanowiła centrum Jego życia i każdego dnia. – Wyznaję, że jako kapłan nigdy nie opuścił sprawowania Najświętszej Ofiary – zaświadczył. Dodał, że każdego dnia Jan Paweł II zapraszał gości na Mszę św., a po wspólnej modlitwie z każdym się witał, wręczając mu papieski różaniec.

Były sekretarz papieski wspominał, że Jan Paweł II odprawiał Godzinę Świętą w każdy czwartek. Przeplatał wówczas medytacje polskimi pieśniami eucharystycznymi oraz litaniami, które znajdował w swoim modlitewniku z lat seminaryjnych. – Ojciec Święty odmawiał wszystkie litanie. Czasem myślałem, czy trzeba aż wszystkie? On to robił – podkreślił abp Mokrzycki nadmieniając, że Papież nigdy nie opuścił Godziny Świętej, nawet podczas pielgrzymek o bardzo napiętym programie. Organizatorzy wiedzieli, iż muszą zostawić czas na jej odprawienie, bo inaczej program opóźniał się o godzinę.

– Budowaliśmy się swoim Papieżem – konkludował Arcybiskup. Wskazał przy tym na wielką miłość Jana Pawła II do Chrystusa Ukrzyżowanego. Owa miłość wiązała się organicznie z pobożnością eucharystyczną Jana Pawła II.

Mieszkańcy Stalowej Woli dali wyraz miłości do Jezusa Eucharystycznego, uczestnicząc w procesji z Najświętszym Sakramentem ulicami miasta. – Poprośmy o błogosławieństwo dla tego kawałka świata, powierzonego przez Boga naszej opiece – mówił ks. Edward Madej. Procesję, w której niesione były także relikwie bł. Jana Pawła II, poprowadził abp Mieczysław Mokrzycki. Przy ostatnim ołtarzu, umiejscowionym przy kościele Opatrzności Bożej, za świadectwo wiary podziękował wiernym ks. Krzysztof Kida – stalowowolski dziekan.
Uroczystość zakończyło błogosławieństwo relikwiami Jana Pawła II. Później wierni oddawali im cześć przez ucałowanie. – Cieszę się bardzo, że Jan Paweł II pozostanie tutaj z wami w cząstce swojego ciała, że będzie wam błogosławił, że przez Jego orędownictwo będziecie mogli upraszać potrzebne łaski na trud waszego życia – wyraził radość abp Mokrzycki.
Warto wspomnieć o jeszcze jednym jubileuszowym akcencie, jakim było spotkanie stalowowolskich kapłanów i przedstawicieli parafii Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli z abp. Mieczysławem Mokrzyckim. Arcybiskup podziękował wówczas ks. Edwardowi Madejowi za zaproszenie do Stalowej Woli oraz za wszelką pomoc i życzliwość okazywaną metropolii lwowskiej, a w szczególności diecezji kamieniecko – podolskiej. Ofiarował parafii Matki Bożej Królowej Polski medal, wydany z okazji 10. rocznicy pobytu Jana Pawła II we Lwowie.
– To dla nas wyjątkowy dzień. Dziękujemy, że Ksiądz Arcybiskup raczył nas nawiedzić i był z nami – wypowiedział słowa wdzięczności gospodarz parafii. Pokazał wówczas abp. Mokrzyckiemu i wszystkim uczestnikom spotkania wpis Jana Pawła II do Kroniki Parafialnej, dokonany przez Ojca Świętego w Sandomierzu. Pasterz Kościoła Lwowskiego otrzymał w darze album o stalowowolskiej konkatedrze, miał również okazję zwiedzić Muzeum Jana Pawła II funkcjonujące przy bazylice.

Piotr Jackowski